Dochter Machado spreekt in Oslo: 'Venezuela zal opnieuw ademhalen'
In dit artikel:
María Corina Machado sprak haar Nobelprijs voor de Vrede 2025 uit in Oslo via haar dochter Ana Corina Sosa Machado, nadat ze volgens het artikel gisteren per boot Venezuela ontvluchtte en via Curaçao op weg ging naar Noorwegen. In haar toespraak schetste de Venezolaanse oppositieleidster een beeld van bijna dertig jaar autoritair bestuur sinds 1999, met systematische schendingen van de grondwet, censuur, zuiveringen in leger en rechterlijke macht, gemanipuleerde verkiezingen en vervolging van tegenstanders.
Ze stelde dat de olie-inkomsten niet ten goede kwamen aan het land maar werden gebruikt om loyaliteit te kopen, terwijl staat en criminele en terroristische netwerken steeds meer met elkaar vervlochten raakten. De economische klap was volgens haar enorm: een ineenstorting van meer dan 80 procent, armoede tot boven de 86 procent en ongeveer negen miljoen landgenoten die werden gedwongen te vertrekken — geen cijfers maar “open wonden”, zoals zij het typeerde.
Machado noemde de oppositieverkiezingen van 2023 en de presidentsverkiezingen van juli 2024 een keerpunt, en verwees naar de overwinning van oppositiekandidaat Edmundo González Urrutia met 67 procent van de stemmen. Direct daarna trad opnieuw een golf van repressie op: naar haar zeggen werden zo’n 2.500 mensen ontvoerd, verdwenen of gemarteld, en vielen er ook gruwelijke misdrijven tegen kinderen.
Zelf leefde Machado zestien maanden ondergedoken en zei ze dat haar veiligheid voortdurend in gevaar was; die periode maakte haar recente vlucht via Curaçao begrijpelijker. Tijdens haar tijd in de clandestiniteit bouwde ze volgens eigen zeggen nieuwe netwerken van burgerlijke druk ter voorbereiding op een ordelijke overgang naar democratie.
In haar toekomstvisie benadrukte ze dat vrede een daad van liefde is en schetste ze een herstel waarin gevangenen vrijkomen, families worden herenigd en de vrijheid terugkeert in het dagelijks leven: Venezuela zou “weer ademhalen.” Ze droeg de onderscheiding op aan politieke gevangen, journalisten, activisten en burgers die volgens haar hun leven en veiligheid riskeerden voor democratie.
Kort samengevat: Machado gebruikte haar Nobelrede om de langdurige ondermijning van de Venezolaanse democratie en de menselijke tol ervan te documenteren, haar recente vlucht en onderduikperiode te verklaren, en een boodschap van hoop en organisatie voor een democratische terugkeer te geven.