Maiden speech D66-Kamerlid Heera Dijk verbindt persoonlijk verlies en Caribische agenda

In dit artikel:

D66-Kamerlid Heera Dijk gebruikte haar maidenspeech in de Tweede Kamer om persoonlijke familiegeschiedenis te koppelen aan urgente, structurele problemen in Caribisch Nederland (Bonaire, Sint Eustatius en Saba). In haar eerste bijdrage — kort na het overlijden van haar moeder tijdens de verkiezingscampagne en namens de grootste D66-fractie ooit — las ze een gedicht van haar twaalfjarige dochter voor en haalde drie levenslessen aan die haar moeder haar meegaf: onafhankelijkheid, je hart volgen en oordeelloos luisteren. Ze schetste een familiegeschiedenis die loopt via Suriname, Curaçao en Aruba naar Nederland en verwees naar een slavernijverleden waarin ze afstamt van zowel tot slaaf gemaakten als plantagehouders; volgens haar is erkenning van die volledige geschiedenis noodzakelijk voor vooruitgang.

Politiek richtte Dijk zich vooral op concrete knelpunten in Caribisch Nederland: de vuilstort Selibon op Bonaire met zorgen over gezondheid en milieu, hoge woon- en levensonderhoudskosten en het tekort aan duurzame oplossingen in plaats van tijdelijke subsidies en pilots. Ze wees erop dat schoolmaaltijden op de eilanden alleen tot medio 2026 zijn gefinancierd, terwijl die in Europees Nederland structureel geregeld zijn — een spanningsveld met het principe van gelijkwaardigheid binnen het Koninkrijk. Met verwijzing naar bijvoorbeeld het succes van het Curaçaose voetbalteam pleitte ze voor samenwerking en het recht op meervoudige identiteit. Dijk profileerde zich hiermee als Kamerlid dat persoonlijke ervaring, Caribische geschiedenis en structureel beleid met elkaar verbindt.