Terugkeer Zwarte Piet Aruba leidt tot politieke onrust
In dit artikel:
In Oranjestad zorgde de officiële Sinterklaasintocht op Aruba er deze maand voor dat Zwarte Piet met zwarte schmink na vier jaar weer in het straatbeeld verscheen. Journalist Melissa Stamper van Caribisch Netwerk bracht de verandering aan het licht, waarna in de samenleving en in het parlement felle verdeeldheid ontstond. De regering heeft nog niet verklaard wie het besluit nam of of er belastinggeld aan de intocht is besteed.
Parlementariërs Otami Thomasia (AVP) en Ruthlyn Lindor (Futuro) stellen dat de herintroductie van blackface veel onrust veroorzaakt en direct het welzijn van kinderen raakt. Thomasia riep minister van Financiën Geoffrey Wever op de kwestie in de ministerraad te bespreken; Wever zei het onderwerp intern aan te kaarten. Drie weken geleden stelde Lindor formeel schriftelijke vragen over wie de keuze maakte, of kinderrechten zijn meegewogen en of publieke middelen zijn gebruikt. Tot op heden zijn daar geen antwoorden op gekomen, aldus Caribisch Netwerk.
Op sociale media escaleerde het debat snel: voorstanders verwelkomden de terugkeer, tegenstanders kondigden racisme en koloniale beelden aan. Tegenstanders en politici die kritiek uitten, worden online beledigd en bedreigd; sommige critici kregen met behulp van kunstmatige intelligentie gemanipuleerde beelden te verduren waarin zij als Zwarte Piet zijn afgebeeld. Lindor geeft aan aangifte te willen doen.
Historisch context: tot en met 2021 verdween Zwarte Piet uit de officiële Arubaanse intocht. Vanaf 2020 had Aruba, net als Nederland, al ingezet op gekleurde pieten en roetveegpieten. Voor Lindor is de terugkeer daarom een stap terug en in strijd met internationale kritiek op raciale stereotypen; zij wijst op een 2015-advies van het VN-Comité voor de Uitbanning van Rassendiscriminatie dat culturele tradities discriminatie niet rechtvaardigen. Ook stelt zij de vraag hoe deze keuze zich verhoudt tot verdragen zoals het Kinderrechtenverdrag.
Zolang de regering niet reageert, blijft onduidelijk wanneer de kwestie officieel wordt besproken. Thomasia benadrukt dat tradities kunnen veranderen en dat de bescherming van kinderen zwaarder moet wegen dan het behoud van een koloniale gewoonte; Lindor waarschuwt dat kinderen door de huidige discussie te maken krijgen met pesten en schaamte over hun huidskleur.